Vrije verbinding

Welkom op deze pagina. En wat dapper dat je hier bent. Het is vast een stap geweest om toe te geven dat je geen zin meer hebt in seks met je partner, en nu ben je hier. Mogelijk ben je bang, opgelucht, gefrustreerd of voel je je gelaten. Het kan allemaal en alle emoties, en zelfs het gevoel van niet meer willen: het is heel normaal.

In deze gespreksgids neem ik je mee langs twee onderwerpen die ik belangrijk vind te bespreken wanneer de behoefte naar seksuele intimiteit tussen partners uiteenloopt binnen een relatie: mijn visie op seks en het aangaan van het gesprek daarover.

Over seks

Toen ik mijn opleiding seksuologie volgde, kregen we in de allereerste les de opdracht om synoniemen voor seks op te schrijven. Gretig gingen we aan de slag: ketsen, neuken, vrijen, batsen. We kwamen tot een hele lijst.

Tot onze docent vroeg: “En beffen dan? En zoenen? En knuffelen? Is dat geen seks?”

Ik kan me mijn verbazing nog goed herinneren. Mijn docent liet me zien hoe sterk onze ideeën over seks gevormd worden door cultuur, media en verhalen. En vreemd genoeg allemaal met penetratie als basis.

Maar seks is veel meer dan dat. Gelukkig wel, maar vaak ervaren we dat niet zo.

Seks kan de basis van verbinding zijn, zonder dat er gepresteerd hoeft te worden. Seks kan een manier zijn om elkaar te ontmoeten en plezier te hebben. Samen. Het staat jullie daarbij vrij om samen te ontdekken welke vorm van intimiteit jullie past.

Mijn eerste uitnodiging aan jou is daarom:

Welke vormen van intimiteit voelen voor jou over het algemeen fijn en welke juist niet?

Denk hierbij aan knuffelen, zoenen, samen erotische literatuur lezen of erotische films kijken, fantasieën delen maar ook orale seks, penetratie of naakt tegen elkaar aan liggen.

De seksuele trap en het intimiteitswiel

Veel mensen zijn opgegroeid met het idee dat seks een soort trap is: elke stap die je zet leidt vanzelf naar de volgende fase. Zoenen wordt aanraken, aanraken wordt orale seks, orale seks wordt penetratie en uiteindelijk een orgasme.

Het probleem is niet dat deze vorm van seksuele escalatie bestaat. Voor veel mensen is dit namelijk een hele fijne manier van vrijen. Het probleem ontstaat wanneer we denken dat dit de enige route is, dat dit is wat hóórt.

Wanneer je partner een kus, een knuffel of het ervaren van opwinding automatisch ervaart als een dans die uiteindelijk leidt tot penetratie, kan intimiteit spannend worden. Want als je eenmaal begint, voelt het misschien alsof je niet meer mag stoppen.

Alsof je A zegt en dus ook B moet zeggen.

In de seksuologie wordt daarom gekeken naar modellen waarin intimiteit niet als een ladder wordt gezien, maar als een verzameling verschillende mogelijkheden. Een aanraking, een kus, samen douchen, knuffelen, orale seks of penetratie kunnen allemaal op zichzelf staande, waardevolle vormen van verbinding zijn. Het één hoeft niet automatisch tot het ander te leiden.

Misschien helpt het om je bewust te zijn van deze twee verschillende perspectieven.

Want vaak gaat het bij minder zin in seks niet alleen over verlangen, mogelijk wil je wel intiem zijn met je partner, maar wil je niet die ladder op. Dat is heel normaal, en ik wil je graag helpen daar het gesprek over te voeren.

In gesprek met je partner

Ik kan me voorstellen dat je al een tijdje voelt dat je dit gesprek wilt voeren. Misschien stel je het uit omdat seks een kwetsbaar onderwerp is en je bang bent om je partner pijn te doen.

Dat is heel begrijpelijk. Wanneer de behoefte aan seksuele intimiteit tussen partners verschilt, kunnen er snel pijnlijke patronen ontstaan. De partner met minder behoefte kan druk, schuldgevoel of weerstand ervaren. De partner met meer behoefte kan zich afgewezen, onzeker of verdrietig voelen. Gedachten als “Vind je me nog wel aantrekkelijk?” of “Ben ik wel goed genoeg?” kunnen dan opkomen.

Juist daarom is het belangrijk om dit gesprek niet alleen te voeren vanuit frustratie, maar vanuit nieuwsgierigheid en een wens tot verbinding.

Een aantal uitgangspunten kunnen hierbij helpen:

Blijf bij jezelf

Vertel wat er in jou gebeurt. Benoem hoe iets voor jou voelt, waar jouw behoeften liggen en waar jouw kwetsbaarheden zitten.

Probeer vanuit jouw eigen perspectief te spreken: “Ik merk dat ik…”, “Ik voel dat ik…”, “Ik heb behoefte aan…”

Probeer de valkuil van verwijten te vermijden: “Jij doet altijd…”, Jij zorgt ervoor dat ik…”

Niet omdat jouw partner nooit invloed heeft op hoe jij je voelt, maar omdat je op deze manier meer ruimte creëert voor een gesprek in plaats van verdediging.

Benoem een behoefte, geen eis

Je hebt altijd het recht om je eigen grenzen aan te geven. Seks is alleen seks wanneer beide mensen daar vrijwillig en met ruimte voor instemming aan deelnemen, jouw grenzen zijn daarbij valide en mogen helder gecommuniceerd worden zonder dat daar consequenties aan worden gegeven.

Door je behoeften te delen in plaats van alleen te benoemen wat niet meer kan, ontstaat er meer ruimte om elkaar te begrijpen.

Bied perspectief

Een gesprek over seks hoeft geen onderhandeling te worden waarbij jullie moeten uitkomen op een compromis, een bepaald aantal keer per week seks of een vaste set aan handelingen.

Maar het helpt wel om samen te onderzoeken: wat wil ik wél? Als het goed is kun je hiervoor het lijstje aan intieme activiteiten gebruiken dat je eerder op papier gezet hebt.

Door gezamenlijk te onderzoeken wat er wél mogelijk is, ontstaat er ruimte voor verbinding.

Onderzoek samen jullie seksuele script

Jij hebt nu nagedacht over de seksuele escalatieladder en het intimiteitswiel. Je partner waarschijnlijk nog niet.

Ga samen nieuwsgierig onderzoeken: welk script volgen wij eigenlijk automatisch wanneer we seks hebben?

Herkent je partner de ladder? Past deze bij hen en bij jou? Of voelt het voor één van jullie alsof intimiteit daardoor te snel een verplicht traject wordt?

Mogelijk ontstaat er in deze fase van het gesprek een eigen script van intimiteit dat helemaal bij jullie past.

Ten slotte: erken het gevoel van je partner

Wanneer je een gesprek voert over iets kwetsbaars als seksualiteit, kan je partner geraakt worden. Misschien voelt je partner zich afgewezen, onzeker of verdrietig.

Probeer daar ruimte voor te houden.

Zinnen als: “Ik zie dat dit je raakt”, “Ik snap dat dit moeilijk is om te horen” en: “Ik wil begrijpen wat dit met je doet”, kunnen helpen om verbinding te houden.

Tegelijkertijd betekent erkenning niet dat jij verantwoordelijk bent voor het oplossen van alle gevoelens van je partner. Jullie mogen allebei ruimte innemen: jij voor jouw grenzen en behoeften, en je partner voor diens gevoelens en verlangens.

Ten slotte

Een gesprek over verschil in seksueel verlangen is een belangrijk en groot gesprek waar veel bij komt kijken. Ik kan me goed voorstellen dat je na afloop van dit stuk nog met vragen zit of meer ondersteuning nodig hebt. Mocht dat zo zijn voel je dan vrij contact met me op te nemen, ik help jullie graag verder in dit proces.